Fotografen collectief in de regio

Alle collega’s in Gouda (8 professionele fotografen) dingen mee om een fotografie actie te houden voor een goed doel. We zijn een samenwerking aangegaan om zoveel mogelijk nationaliteiten vast te leggen die Gouda rijk is.

Deze opdracht werd ons gegund en alle verdiensten gaan naar het goede doel. Tot 2x toe zijn we bij elkaar gekomen hoe dit project aan te pakken. Wat ik je kan meegeven is dat fotografen dat dus niet kunnen. Vergaderen. We zijn allemaal, althans hier in Gouda, eenzame eenpitters. Daarom is dit project goed voor ons op meerder vlakken en daarbij samen inzetten voor een goed doel.

Mijn collega fotograaf en voormalig klasgenoot die ook meedoet aan dit project had ik vanochtend een update gesprek:

Bij het koffiezet apparaat..

“Heb jij al mensen gefotografeerd?”

– “Ja 4”

“Ah, ok dan! Ik heb er ook vier, maar ik moet nog bellen voor meer mensen, want dat zou ik nog doen.”

“- Ja weetje, ik vindt dit een pittige opdracht.Ik ben heel benieuwd wat de anderen er van maken. Het geeft me een beetje een gevoel dat het een soort schoolopdracht is. Maar dan toch anders, want er waren genoeg leerlingen die er met de pet ernaar gooiden. En ik nam het allemaal zo serieus.

Die competitie drang heb ik wel nodig merk ik.”

Mijn collega vertelde zijn kant van het verhaal die ik je moet besparen besparen, want dat is een andere blogpost waard.

Waarom meedoen ?

Fulltime fotograaf zijn is een moeilijke manier om brood op de plank te willen krijgen. Over het algemeen zijn we ook geen geboren ondernemers. Je kan makkelijk zeggen om alles maar aan te willen pakken om dat geld binnen te harken, maar de werkelijkheid is: Dat houd ik niet vol. Net als een fulltime job van 9 tot 5. Daarvoor heb ik namelijk niet gekozen om dit werk te doen. Er moet balans zijn in de zaak zoals dat met alles gaat.

Op het moment dat je werk stagneert is het je achteruitgang van je creative ontwikkeling. In de tijd van opleidingen is je klas de competitie en je leeraar de fictieve opdrachtgever. Waarbij ik vind dat het meest waardevolle wat je kan brengen is jezelf als onderscheidende factor. De uitdaging? Een onredelijk hoeveel heid opdrachten die zich stapelden, waarbij geen enkele docent rekening houd met de hoeveelheid van andere opdrachten. Risico? een onvoldoende, kans op blijven zitten of van school afgetrapt worden.

Risico nu? Geen brood op de plank en een flinke deuk in je reputatie. Wat een luxe hadden we tijdens de opleiding! Onlangs bij een andere fotografen bijeenkomst sprak ik een fotoraaf die zijn sporen allang verdiend heeft dus vroeg ik hem om advies hoe je het beste kunt ontwikkelen in een wereld waarin je alleen maar opdrachten doet en 95% niet aan het fotograferen bent.

Belang van vrij werk

Zijn antwoord was..en nou komt het: Vrij werk maken met in je achterhoofd alsof je het voor het PANL-wedstrijd zou kunnen inzenden, want daar kijken de internationale agentschappen naar. Vrij werk maken is de enige manier om je verder te kunnen ontwikkelen. Ikzelf zie dat als de competitie aangaan. Onverdiende tijd investeren in tijden dat het rustig is met opdrachten.

Je telefoon gaat een week of langer niet meer. Dan kan je kiezen voor aquisitie (klanten werven) of je kan kiezen om een project te beginnen of een fotografie wedstrijd waar je hart naar ligt. Daar ben je namelijk enthousiast over en kan je over praten als je op een feestje bent. Daar praten anderen weer over omdat enthousiasme aansteekt. Daarmee is het de beste marketing tool die werkt binnen de fotografie namelijk de ‘mond tot mond reclame’.

Tuurlijk. De website moet er goed uitzien. Visie, missie, doelen enz. Welke zijn prioriteit niet verlies, maar kiezen voor ‘vrij werk’ is goed voor de balans en gezondheid voor je bedrijf en belangrijker: De enige manier om je als creatief verder te ontwikkelen.

 

2013-02-20T12:59:39+02:00