Kan je een Huwelijk Fotograferen in Coronatijd?

Heb je zelf al opdrachten gedaan in deze coronatijd? Wat waren je uitdagingen, en heb je getwijfeld om opdrachten aan te nemen?

Dit is mijn ervaring en advies:

Het blijft een risicovol gebeuren dus blijf thuis.

Zelf volg ik mijn advies dus niet op en hoe weloverwogen dit ook is.. Het risico wordt er niet minder op.

Wat eerder een bijeenkomst zou zijn van 4 mensen werden het er 12.

Met social distancing waar iedereen zich keurig aan houd, is het prima te doen.

Zo voelt het, omdat iedereen zich aan het nieuwe normaal houd.

Voor het eerst heb ik een social distancing Groepsfoto gemaakt!

Het spanningsveld van iedere groepsfoto is de afstand van iedereen tot elkaar.

anderhalvemetermaatschappij

Dat verschil is in centimeters en millimeters uit te drukken. Niet in meters.
Dat maakt het een nieuwe situatie hoe mensen zich tot elkaar verhouden in deze anderhalvemetermaatschappij, want zelfs familieleden kunnen intuïtief niet dichtbij hun nieuw getrouwd stel mogen staan.

Als fotograaf ben je de regisseur van dit spanningsveld en vond ik een nieuwe weg om mensen aanwijzingen te geven en heel eerlijk. Dit zijn de afstanden waarmee ik zou willen beginnen in een groepsfoto. Het is moeilijker om groepen mensen uit elkaar te trekken om een interessante compositie te vormen.

Aanpassen

De basis van het idee lag niet bij mij. Maar bij het idee van mensen in de familiekring. Die druk wilde ik ook niet van mij af laten hangen, omdat er in een anderhalvemeter maatschappij andere sociale regels gelden. Ook al kent niemand die per se, maar ik ga niet voor mensen een ideeën opperen waar ze wellicht op tegen zijn of zelfs een risico met zich meebrengt de nieuwe regels te schenden. Hoe dan ook, ik liet de wensen van mijn klanten voorop gaan.

Tijdens het fotograferen kwamen er her en der nieuwe ideeen en nieuwe groepsformaties en zo groeide er creativiteit in wat er wel mogelijk was.

Begrijp me niet verkeerd dat ik normaal veel actiever te werk ga met het voorstellen van ideeën. In deze nieuwe sociale situatie zal de traditie nieuwe vormen gaan aannemen waar ik er voor kies om mij aan te passen als fotograaf.

Interessant perspectief

Wat ik ook voor het eerst besefte, is hoe historisch de reportage op z’n eigen manier is en dat ik getuige en fotograaf ben van een traditie die zich voordoet in Coronatijd. Bijvoorbeeld een gals shampagne die werd ontpopt met kunststof handschoenen aan.

Hoe interessant zal het zijn om naar te kijken over 10 jaar?

Het verschil is ook dat er meer dankbaarheid is. Dat is niet alleen maar naar mij, omdat ik een goede vriend ben van het bruidspaar, maar überhaupt dat iemand het wil doen in Coronatijd dat gold niet alleen voor mij, maar ook voor de buurt die kwam kijken, de mensen op straat deze feliciteerden, de onderbuurvrouw die hun huwelijksambtenaar was, de ooms en tantes die als verassing op kwamen dagen.

Geen rangorde

Wat ik me begin te beseffen is dat mijn rol als fotograaf meer uit de rangorde stapt en dat alle aanwezigen gelijkwaardig zijn. Ik kan je zeggen dat iedereen heeft genoten van de huwelijks onttrekking en dat we iets bijzonders met elkaar hebben gedeeld.

Als fotograaf hebben we een belangrijke taak als vastlegger van elke traditionele sociale gebeurtenissen in deze bijzondere tijd die we globaal delen.

Inde NS app wordt gewaarschuwd dat je alleen moet reizen als het noodzakelijk niet anders kan. Dan overdenk ik als nog mijn redenen. Of dit vastgelegd kan worden staat buiten kijf, maar doe het bewust, weloverwogen en zo verantwoord mogelijk als je het wel doet.

Heb je zelf al opdrachten gedaan in deze coronatijd? Wat waren je uitdagingen, en heb je getwijfeld om opdrachten aan te nemen?